roześmiać się


roześmiać się
Roześmiać się komuś (prosto) w nos, w twarz, w oczy zob. śmiać się 2.
Roześmiać się od ucha do ucha zob. śmiać się 3.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • roześmiać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IIIb, roześmiać sięśmieję się, roześmiać sięśmieje się, roześmiać sięśmiał się, roześmiać sięśmiali się || reg. roześmiać sięśmieli się {{/stl 8}}{{stl 7}} zacząć się śmiać; wybuchnąć śmiechem, zaśmiać się : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • roześmiać się — dk Xb, roześmiać sięśmieję się, roześmiać sięśmiejesz się, roześmiać sięśmiej się, roześmiać sięśmiał się, roześmiać sięśmiali się a. roześmiać sięśmieli się «wybuchnąć śmiechem; zaśmiać się» Roześmiać się głośno, nerwowo, serdecznie, szczerze,… …   Słownik języka polskiego

  • śmiać się [roześmiać się i syn.] — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}w twarz [i in.] {{/stl 13}}{{stl 7}} wyśmiewać kogoś, okazywać wyzywającym śmiechem lekceważenie, pogardę dla kogoś, czyichś słów, poleceń, zabiegów; szydzić z kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Roześmiał mi się… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiać się — 1. Czyjeś oczy się śmieją; oczy się komuś śmieją; (ktoś ma) śmiejące się oczy «czyjeś oczy mają wesoły wyraz»: Schwytał ją za kołnierz i wydobył z dna rozpaczy na jasność słoneczną. Oczy mu się śmieją i nieustannie gada. Śmiech jego jest wyraźny… …   Słownik frazeologiczny

  • zaśmiać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IIIb, zaśmiać sięśmieję się, zaśmiać sięśmieje się, zaśmiać sięśmiał się, zaśmiać sięśmiali się || reg. zaśmiać sięśmieli się {{/stl 8}}{{stl 7}} roześmiać się krótkim śmiechem; też: zacząć się śmiać; wybuchnąć,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaśmiać się — dk Xb, zaśmiać sięśmieję się, zaśmiać sięśmiejesz się, zaśmiać sięśmiej się, zaśmiać sięśmiał się, zaśmiać sięśmiali się a. zaśmiać sięśmieli się «wybuchnąć śmiechem; roześmiać się» Zaśmiać się pogodnie, radośnie, wesoło. Zaśmiał się sam ze… …   Słownik języka polskiego

  • oko — n II, N. okiem 1. lm M. oczy, D. oczu (ócz), N. oczami (oczyma) «narząd wzroku; u ludzi i kręgowców złożony z kulistej gałki ocznej i układu pomocniczego, obejmującego narząd łzowy, spojówkę, powieki, mięśnie; także zmysł widzenia, wzrok;… …   Słownik języka polskiego

  • ucho — n II; lm MB. uszy, D. uszu (uszów), C. uszom, N. uszami (uszyma), Ms. uszach 1. «parzysty narząd słuchu i równowagi u kręgowców (u człowieka i ssaków składający się z ucha zewnętrznego, środkowego i wewnętrznego) znajdujący się po obu stronach… …   Słownik języka polskiego

  • twarz — ż VI, DCMs. y; lm M. e, D. y «przednia strona głowy ludzkiej» Okrągła, pełna, pociągła, szczupła, wydłużona twarz. Brzydka, nalana, odrażająca twarz. Ascetyczna, rasowa twarz. Pomarszczona, wychudzona, zniszczona, zwiędła twarz. Czerstwa,… …   Słownik języka polskiego

  • oko — 1. Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało «zwrot podkreślający wyjątkowość i rzadkość czegoś»: (...) jeżeli zaufacie Ewangelii – zobaczycie rzeczy, których ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, a które Bóg przygotował dla tych, co Go… …   Słownik frazeologiczny